Keystone Kapers (Activision)

Όταν ο Garry Kitchen άρχισε τη συνεργασία του με την Activision στις αρχές της δεκαετίας του ’80, είχε στο μυαλό του τη δημιουργία ενός παιχνιδιού “κλέφτες και αστυνόμοι” σε ένα interface παρόμοιο με αυτό του Crazy Climber. Βασική του επιρροή αποτέλεσε το Keystone Kops, μια βουβή τηλεοπτική σειρά του 1912. Μετά από μια δόση ενθάρρυνσης από τη μεριά του David Crane, ο Kitchen αποφάσισε να κάνει το παιχνίδι sidescroller στα πρότυπα του Pitfall. Το τελικό αποτέλεσμα χάρισε στο δημιουργό αποθέωση από τους κριτικούς της εποχής και καθιέρωσε την αναγνώρισή του στο χώρο του σχεδιασμού βιντεοπαιχνιδιών. Το Keystone Kapers κυκλοφόρησε από την Activision το 1983 για Atari 2600, ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν ports για τα Atari 5200, Atari 8bit family, ColecoVision και MSX.

Όλη η δράση εξελίσσεται στους τρεις ορόφους (τέσσερις μαζί με τη ταράτσα) ενός εμπορικού κέντρου, χάρτης του οποίου βρίσκεται στο κάτω μέρος της οθόνης. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του αστυνομικού Keystone Kelly και σκοπός είναι να συλλάβει το ληστή Harry Hooligan πριν αυτός διαφύγει από το κτίριο. Στην αρχή κάθε γύρου ο Kelly ξεκινά από τη δεξιά άκρη του ισογείου με τρεις ζωές και 50 δευτερόλεπτα στη διάθεση του, για να συλλάβει τον Harry o οποίος βρίσκεται ήδη στα μισά του πρώτου ορόφου και κινείται προς την ταράτσα με σκοπό να δραπετεύσει. Όταν ξεκινήσει το κυνηγητό, ο παίκτης εκτός από τον διαθέσιμο χρόνο οφείλει να λάβει υπόψη του και τα διάφορα εμπόδια που πρέπει να αποφύγει. Αν ο παίκτης αγγίξει τις μπάλες, τα καρότσια ή τα jukeboxes μειώνεται ο διαθέσιμος χρόνος του γύρου κατά 9 δευτερόλεπτα. Όμως μια σύγκρουση με τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι οδηγεί στην επανάληψη του γύρου χάνοντας ζωή. Ζωή χάνεται επίσης αν ο παίκτης δε καταφέρει να συλλάβει τον Harry, οπότε και πάλι ο γύρος ξεκινά από την αρχή. Υπάρχουν δύο τρόποι για μετάβαση σε άλλο όροφο. Οι σκάλες που βρίσκονται στη δεξιά και αριστερή άκρη κάθε ορόφου, και το ασανσέρ που βρίσκεται στο κέντρο του εμπορικού. Αν ο παίκτης πάρει το ασανσέρ και μετακινηθεί σε σημείο πριν τον Harry με σκοπό να τον παγιδεύσει, τον περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη αφού ο έξυπνος ληστής θα αρχίσει να κινείται αντίστροφα. Όταν ο παίκτης πιάσει τον ληστή θα κερδίσει πόντους ανάλογα το χρόνο που του απέμεινε και θα αρχίσει ο επόμενος γύρος, στον οποίο ο διαθέσιμος χρόνος μπορεί να είναι λιγότερος και τα εμπόδια περισσότερα και ταχύτερα. Ως bonus ο αστυνομικός Kelly μπορεί να μαζέψει χαρτοφύλακες ή σάκους με χρήματα που βρίσκονται διάσπαρτοι στους ορόφους του εμπορικού κέντρου. Ειρωνικό ε; Σε κάθε 10.000 πόντους το παιχνίδι αμείβει τον παίκτη με μία έξτρα ζωή, αλλά το μέγιστο όριο ζωών που μπορεί να έχει είναι τρεις. 

O Garry Kitchen ήθελε να φαίνεται το αυτοκίνητο τού Kelly παρκαρισμένο έξω από το εμπορικό, όμως η ιδέα απορρίφθηκε λόγω τού ότι δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος στη μνήμη ROM. Το Keystone Kapers πούλησε πάνω από 750.000 κομμάτια παγκοσμίως και αποτέλεσε σημαντική επιρροή για τα 2D sidescrollers που ακολούθησαν.

The Pawn (Magnetic Scrolls)

Το Pawn αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα adventures στην ιστορία του videogaming, κυρίως λόγω του ότι έθεσε σημαντικές βάσεις για το genre και στάθηκε ως μια από τις βασικότερες επιρροές για ό,τι ακολούθησε. Αναπτύχθηκε από την βρετανική Magnetic Scrolls και τη διανομή ανέλαβε το 1986 η Rainbird. Κυκλοφόρησε για τις περισσότερες πλατφόρμες της εποχής*, αλλά η ιδανικότερη θεωρείται το Atari ST μιας και όπως αναφέρεται η συγκεκριμένη έκδοση προσέφερε τη καλύτερη δυνατή απεικόνιση των γραφικών. Όμως και η έκδοση για το Commodore της Αmiga κέρδισε επάξια μια ιδιαίτερη θέση στις καρδιές του κοινού. Το Paula Sound Chip του Commodore επέτρεπε την αναπαραγωγή ψηφιακών samples μουσικών οργάνων. Έτσι, μόνο στην έκδοση για Commodore ο παίκτης μπορεί να απολαύσει το intro του παιχνιδιού με πρωτοφανή ποιότητα ήχου για τα δεδομένα της εποχής. Το Pawn ήταν το πρώτο παιχνίδι που αξιοποίησε το PSC.

Το σενάριο εξελίσσεται στη φανταστική χώρα της Kerovnia, που βρίσκεται σε πολιτική κρίση λόγω του ότι ο Bασιλιάς Εrik αρνείται να αναγνωρίσει το έθνος των νάνων Roobykyoub (ναι και εγώ πιστεύω πως κάποιος από την ομάδα παραγωγής είχε κολλήσει με το Rubic Cube), οι οποίοι είναι πολύ δημοφιλείς λόγω του ουϊσκιού που παράγουν. Ο πρωταγωνιστής ξυπνάει ως δια μαγείας στη Kerovnia, με ένα περίεργο βραχιόλι στον καρπό του. Βασικός σκοπός είναι να δραπετεύσει από αυτή τη περίεργη χώρα, και στη πορεία αναγκάζεται να αναλάβει μια σειρά από quests. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο παίκτης έρχεται σε αλληλεπίδραση σε έναν σεβαστό αριθμό χαρακτηρών ο καθένας με τη δική του –άξια εμπιστοσύνης ή μη- προσωπικότητα.

Ας ασχοληθούμε λίγο με το interface. Καταρχήν πρόκειται για adventure πρώτου προσώπου και πάντα υπάρχει στην οθόνη μια εικόνα με την περιοχή στην οποία βρίσκεται ο πρωταγωνιστής. Τα logs των διαλόγων και της περιγραφής του περιβάλλοντος και των χαρακτήρων που βρίσκονται σε αυτό εμφανίζονται στη βάση της οθόνης, ενώ υπάρχει η δυνατότητα μετακίνησης της εικόνας πάνω-κάτω για να αποκαλυφθεί μεγαλύτερο μέρος του κειμένου. Το παιχνίδι λειτουργεί με εντολές. Για παράδειγμα αν ο παίχτης θέλει να τραβήξει την προσοχή κάποιου χαρακτήρα που βρίσκεται κοντά του, θα πρέπει να πληκτρολογήσει “Say hello to” και αμέσως μετά το όνομα ή την ιδιότητα του χαρακτήρα (Kronos, guard κτλ). Αν το κείμενο του παιχνιδιού περιγράφει κάποιο ενδιαφέρον σημείο στο περιβάλλον π.χ. μια τρύπα στο έδαφος, ο παίκτης θα πρέπει να πληκτρολογήσει “look at hole”. Έπειτα αν βρει κάποιο αντικείμενο μπορεί να πληκτρολογήσει “examine” και το όνομα του αντικειμένου για να λάβει περισσότερες πληροφορίες για αυτό. Η μετακίνηση το περιβάλλον γίνεται πάλι με εντολές. Με λίγα λόγια το να συγκρίνει κανείς τα σημερινά adventures με το Pawn ή άλλα adventures εκείνης της εποχής, είναι σαν να συγκρίνει τα DOS με τα Windows.

Μέσα στη συσκευασία του The Pawn περιλαμβάνονταν και μια νουβέλα 55 σελιδών βασισμένη στο παιχνίδι. Εκτός του ότι έδινε στον παίκτη μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με το σενάριο, λειτουργούσε και ως αντιπειρατικό μέσο αφού σε συγκεκριμένα σημεία απαιτούνταν η πληκτρολόγηση κάποιας keyword μέσα από τη νουβέλα. Επίσης μέσω αυτής ο παίκτης μπορούσε να βρει πληροφορίες σχετικά με κάποιους από τους δύσκολους γρίφους του παιχνιδιού.

Το καλοσχεδιασμένο περιβάλλον, το βάθος του σεναρίου, η πληθώρα χαρακτήρων και η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού ήταν αυτά που χάρισαν στο Pawn υψηλές βαθμολογίες και μια αξιοπρεπής θέση στις σελίδες της ιστορίας του videogaming. Επίσης αποτελεί μία από τις ιδανικότερες επιλογές για ένα άτομο που θέλει να βιώσει μια retro adventure gaming εμπειρία σε όλο της το μεγαλείο. Και μια ταπεινή συμβουλή για όλους τους υποψήφιους επισκέπτες της Kerovnia… Μην εμπιστεύεστε τον Kronos!

*Συγκεκριμένα κυκλοφόρησε για Αmiga, Amstrad CPC και PCW, Apple II, Archimedes, Atari ST και 8bit, Commodore 64, MS DOS, Macintosh, Sinclair QL και Spectrum.