SG-1000 (Sega)

To SG-1000 είναι η πρώτη κονσόλα που κυκλοφόρησε η Sega το 1983 σε Ιαπωνία και Ν. Ζηλανδία. Αργότερα κατάφερε να φτάσει στην αγορά και άλλων χωρών όπως της Γαλλίας, Ιταλίας, Ισπανίας και Ν. Αφρικής, ενώ κατέχει σημαντική θέση στη καρδιά των gamers της Ταϊβάν, αφού ήταν μία από τις πρώτες κονσόλες που εισήγαγε ποτέ η χώρα. Στάθηκε στην αγορά μέχρι το 1985 χωρίς να γίνει ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής στο ευρύ κοινό. Παρόλα αυτά μαζί με τις εκδόσεις που ακολούθησαν αποτέλεσε μια καλή βάση για την δημιουργία του διαβόητου Master System. Τα χαρακτηριστικά της την καθιστούν κονσόλα δεύτερης γενιάς και αναλυτικά είναι τα εξής:

Επεργαστής: NEC 780C 3.5 MHz
Mνήμη: 2kb RAM, 16kb VRAM
Ανάλυση: 256x192
Χρώματα: 16
Ήχος: Texas Instruments SN76489

Το χειριστήριο του SG-1000 είναι ιδιαίτερα λιτό. Στα πρότυπα του χειριστηρίου του Gemini της Coleco, διαθέτει έναν αναλογικό μοχλό και δύο κουμπιά, ένα στη κάθε πλευρά του.

Αν και δε κατάφερε να φτάσει στην αμερικανική αγορά, ο κόσμος εκεί κατάφερε να πάρει μια γεύση του SG-1000 μέσα από το Personal Arcade, μια κονσόλα της Telegames που μπορούσε να αναπαράγει τα παιχνίδια του (αλλά και τους τίτλους του Colecovision) που είναι 31 στο σύνολο. Ανάμεσα τους τα Pitfall, Sega Ninja, Wonder Boy, Lode Runner, Flicky, Monaco GP και Galaga. 

To 1984 κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση της κονσόλας με όνομα SG-1000 II. Δεν έγινε κάποια βελτίωση στο hardware παρά μόνο στο σχεδιασμό της κονσόλας και του χειριστηρίου. Λίγο αργότερα ανακοινώθηκε το Sega Mark III το οποίο δέχθηκε αλλαγές στο σχεδιασμό και τελικά κυκλοφόρησε ως Sega Master System.

Αξίζει να σημειωθεί πως παράλληλα με το SG-1000 η Sega κυκλοφόρησε το SC-3000, έναν οικιακό υπολογιστή για σύνδεση με την τηλεόραση στον οποίο ο χρήστης μπορούσε να αναπαράγει τα παιχνίδια του SG-1000 αλλά και να γράψει τα δικά του, όπως και προγράμματα σε BASIC. Ακολούθησε το SC-3000H μια αναβαθμισμένη έκδοση με νέο πληκτρολόγιο και περισσότερη RAM, καθώς και το add-on SF-7000 το οποίο προσέθετε 64kb RAM, 8kb ROM, floppy disk, σειριακή θύρα RS232 και παράλληλη θύρα Centronics στο SC-3000.

The Imagination Machine (APF Electronics)

Το Imagination Machine ήταν η πρώτη κονσόλα δεύτερης γενιάς που σε συνδυασμό με μια docking base μπορούσε να μετατραπεί σε έναν αξιοπρεπή αλλά πάνω από όλα οικονομικό οικιακό υπολογιστή για χρήση με τη τηλεόραση. Το βασικό μέρος της κονσόλας με όνομα APF-M1000 κυκλοφόρησε το 1979 από την APF Electronics για να ανταγωνιστεί το Atari 2600 ενώ ο χρήστης είχε τη δυνατότητα να αγοράσει και την ειδική βάση ΙΜ-1 που διέθετε πληκτρολόγιο, tape drive και θύρες για περιφερειακά, στη συνολική τιμή των $600. Μαζί με τη κονσόλα ο χρήστης λάμβανε και αναλυτικά manuals με οδηγίες για το πως μπορεί να προγραμματίσει τα δικά του παιχνίδια ή γράψει τα δικά του προγράμματα. Επίσης υπήρχαν αναλυτικοί οδηγοί που εξηγούσαν το ρόλο που παίζει και το παραμικρό chip εντός της κονσόλας. Σε προηγούμενη καταχώρηση του the Old School αναφέρθηκα στο μεγάλο κραχ των βιντεοπαιχνιδιών που έθεσε τέλος στη δεύτερη γενιά βιντεοκονσολών. Αξίζει να αναφέρουμε λοιπόν πως λόγο των παραπάνω “φιλικών στο χρήστη” πρωτοβουλιών της εταιρίας, το Imagination Machine παρ’όλο που είχε μονάχα 15 τίτλους στο ενεργητικό του, κατάφερε να τη βγάλει καθαρή (για κάμποσο καιρό τουλάχιστον) αφού ο κόσμος δε το αγόραζε μονάχα για να παίξει αλλά για και για να αποκτήσει μια πρώτη επαφή με τον προγραμματισμό. Μάλιστα η εταιρία μέσω μιας mailing list, ενθάρρυνε τους χρήστες να δημιουργούν και να ανταλλάζουν τα δικά τους παιχνίδια. Το ενσωματωμένο tape drive της κονσόλας έπαιξε σημαντικό ρόλο, αφού οι χρήστες μπορούσαν να αποθηκεύουν εκεί τις δημιουργίες τους. Επίσης υπήρχε η δυνατότητα φωνητικής εγγραφής.


Τα περιφερειακά που τελικά βρήκαν το δρόμο για τα ράφια των καταστημάτων είναι τα εξής: RS232 Storage Cartridge, Floppy Disk Storage, Mini Floppy Disk Storage, 8 kb RAM Cartridge και Telephone Modem. Τα χειριστήρια της κονσόλας διαθέτουν αριθμοπληκτρολόγιο και μοχλούς τεσσάρων κατευθύνσεων σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής. Παρακάτω ακολουθούν τα χαρακτηριστικά της κονσόλας.

Επεξεργαστής: Motorola 6800, 8 bit, 0.89 MHz
ROM: 14 kb
RAM: 9 kb
Ελεγκτής Οθόνης: MC 6847
Ανάλυση: 256 x 192 x 4 / 128 x 192 x 8
Xρώματα: 8

 

 Αν και για το Imagination Machine κυκλοφόρησαν πολλά παιχνίδια από ερασιτέχνες προγραμματιστές, η λίστα των επίσημων τίτλων της κονσόλας περιλαμβάνει μονάχα 15 τίτλους, ανάμεσα σε αυτούς τα Backgammon, Space Destroyers, Casino, Rocket Patrol και Tic–Tac–Toe τη γνωστή μας Τρίλιζα. Η εταιρεία σχεδίαζε τη κυκλοφορία του IM-2 αλλά χρεωκόπησε πριν προλάβει να το κυκλοφορήσει. Ποτέ δεν έγιναν γνωστά τα specs του αναβαθμισμένου docking base αλλά σύμφωνα με την APF Electronics θα περιελάμβανε μονάχα “τυπικές αναβαθμίσεις”. Το Imagination Machine θεωρείται μία από τις σημαντικότερες κονσόλες στην ιστορία του videogaming, αφού έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς χρήστες να ασχοληθούν με τον προγραμματισμό, σε μια εποχή που το κόστος αγοράς ενός κανονικού υπολογιστή ήταν απαγορευτικό για ερασιτεχνική χρήση.