The Pawn (Magnetic Scrolls)

Το Pawn αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα adventures στην ιστορία του videogaming, κυρίως λόγω του ότι έθεσε σημαντικές βάσεις για το genre και στάθηκε ως μια από τις βασικότερες επιρροές για ό,τι ακολούθησε. Αναπτύχθηκε από την βρετανική Magnetic Scrolls και τη διανομή ανέλαβε το 1986 η Rainbird. Κυκλοφόρησε για τις περισσότερες πλατφόρμες της εποχής*, αλλά η ιδανικότερη θεωρείται το Atari ST μιας και όπως αναφέρεται η συγκεκριμένη έκδοση προσέφερε τη καλύτερη δυνατή απεικόνιση των γραφικών. Όμως και η έκδοση για το Commodore της Αmiga κέρδισε επάξια μια ιδιαίτερη θέση στις καρδιές του κοινού. Το Paula Sound Chip του Commodore επέτρεπε την αναπαραγωγή ψηφιακών samples μουσικών οργάνων. Έτσι, μόνο στην έκδοση για Commodore ο παίκτης μπορεί να απολαύσει το intro του παιχνιδιού με πρωτοφανή ποιότητα ήχου για τα δεδομένα της εποχής. Το Pawn ήταν το πρώτο παιχνίδι που αξιοποίησε το PSC.

Το σενάριο εξελίσσεται στη φανταστική χώρα της Kerovnia, που βρίσκεται σε πολιτική κρίση λόγω του ότι ο Bασιλιάς Εrik αρνείται να αναγνωρίσει το έθνος των νάνων Roobykyoub (ναι και εγώ πιστεύω πως κάποιος από την ομάδα παραγωγής είχε κολλήσει με το Rubic Cube), οι οποίοι είναι πολύ δημοφιλείς λόγω του ουϊσκιού που παράγουν. Ο πρωταγωνιστής ξυπνάει ως δια μαγείας στη Kerovnia, με ένα περίεργο βραχιόλι στον καρπό του. Βασικός σκοπός είναι να δραπετεύσει από αυτή τη περίεργη χώρα, και στη πορεία αναγκάζεται να αναλάβει μια σειρά από quests. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο παίκτης έρχεται σε αλληλεπίδραση σε έναν σεβαστό αριθμό χαρακτηρών ο καθένας με τη δική του –άξια εμπιστοσύνης ή μη- προσωπικότητα.

Ας ασχοληθούμε λίγο με το interface. Καταρχήν πρόκειται για adventure πρώτου προσώπου και πάντα υπάρχει στην οθόνη μια εικόνα με την περιοχή στην οποία βρίσκεται ο πρωταγωνιστής. Τα logs των διαλόγων και της περιγραφής του περιβάλλοντος και των χαρακτήρων που βρίσκονται σε αυτό εμφανίζονται στη βάση της οθόνης, ενώ υπάρχει η δυνατότητα μετακίνησης της εικόνας πάνω-κάτω για να αποκαλυφθεί μεγαλύτερο μέρος του κειμένου. Το παιχνίδι λειτουργεί με εντολές. Για παράδειγμα αν ο παίχτης θέλει να τραβήξει την προσοχή κάποιου χαρακτήρα που βρίσκεται κοντά του, θα πρέπει να πληκτρολογήσει “Say hello to” και αμέσως μετά το όνομα ή την ιδιότητα του χαρακτήρα (Kronos, guard κτλ). Αν το κείμενο του παιχνιδιού περιγράφει κάποιο ενδιαφέρον σημείο στο περιβάλλον π.χ. μια τρύπα στο έδαφος, ο παίκτης θα πρέπει να πληκτρολογήσει “look at hole”. Έπειτα αν βρει κάποιο αντικείμενο μπορεί να πληκτρολογήσει “examine” και το όνομα του αντικειμένου για να λάβει περισσότερες πληροφορίες για αυτό. Η μετακίνηση το περιβάλλον γίνεται πάλι με εντολές. Με λίγα λόγια το να συγκρίνει κανείς τα σημερινά adventures με το Pawn ή άλλα adventures εκείνης της εποχής, είναι σαν να συγκρίνει τα DOS με τα Windows.

Μέσα στη συσκευασία του The Pawn περιλαμβάνονταν και μια νουβέλα 55 σελιδών βασισμένη στο παιχνίδι. Εκτός του ότι έδινε στον παίκτη μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με το σενάριο, λειτουργούσε και ως αντιπειρατικό μέσο αφού σε συγκεκριμένα σημεία απαιτούνταν η πληκτρολόγηση κάποιας keyword μέσα από τη νουβέλα. Επίσης μέσω αυτής ο παίκτης μπορούσε να βρει πληροφορίες σχετικά με κάποιους από τους δύσκολους γρίφους του παιχνιδιού.

Το καλοσχεδιασμένο περιβάλλον, το βάθος του σεναρίου, η πληθώρα χαρακτήρων και η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού ήταν αυτά που χάρισαν στο Pawn υψηλές βαθμολογίες και μια αξιοπρεπής θέση στις σελίδες της ιστορίας του videogaming. Επίσης αποτελεί μία από τις ιδανικότερες επιλογές για ένα άτομο που θέλει να βιώσει μια retro adventure gaming εμπειρία σε όλο της το μεγαλείο. Και μια ταπεινή συμβουλή για όλους τους υποψήφιους επισκέπτες της Kerovnia… Μην εμπιστεύεστε τον Kronos!

*Συγκεκριμένα κυκλοφόρησε για Αmiga, Amstrad CPC και PCW, Apple II, Archimedes, Atari ST και 8bit, Commodore 64, MS DOS, Macintosh, Sinclair QL και Spectrum.